ഞായറാഴ്‌ച, ജൂൺ 11, 2006

അടുത്ത യാത്ര..

ആദ്യത്തെ യാത്ര കഴിഞ്ഞു പിന്നെ കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ ഓര്‍മയില്‍ തെളിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന യാതൊന്നും തന്നെ ഇല്ല.ഇടക്കു വല്ലപ്പ്പോഴും എറണാകുളത്തെക്കൊ എതെങ്കിലും ബന്ധു വീട്ടിലേക്കൊ പൊയതൊഴികെ...പക്ഷെ അതൊന്നും എടുത്തു പറയാന്‍ ഇല്ല....

വര്‍ഷങ്ങള്‍ കടന്നു പോകുന്നും തോറും പുതിയ ബന്ധുക്കളെയും സുഹ്രുത്തുക്കളെയും കിട്ടികൊണ്ടിരുന്നു...അങ്ങിനെ ഇരിക്കുംബൊലാനു 8 ക്ലാസ്സില്‍ പഡിക്കുംബൊള്‍ എനിക്കു ഒരൊപ്പൊളെ കിട്ടുന്നത്‌..സുജോപ്പൊള്‍..(ആ ബന്ധത്തെ കുറിച്ചു ബന്ധങ്ങള്‍ ന്നുള്ള വിഷയം വരുംബൊള്‍ വിശദമായി പറയാം)...

സുജോപ്പൊല്‍ടെ ഇല്ലം കൊയിലാന്‍ഡി കഴിഞ്ഞ്‌ കൊല്ലം ത്ത്ന്നു വലത്തോട്ടു തിരിഞ്ഞു പോകുന്ന വഴിയില്‍ മുചുകുന്നു ന്നു പറയണ പോസ്റ്റ്‌ ഓഫിസിന്റെ കീഴില്‍ ആയിരുന്നു (ഇതായിരുന്നു ട്ടോ തപാല്‍ അഡ്രസ്‌,അത്രെ അറിയേര്‍ന്നുള്ളു അന്ന്). കൊല്ലാവസാന പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞപ്പൊ ഒരു മോഹം അവിടെ പോയി കുറച്ചു ദിവസം നില്‍ക്കണം ന്നു..അമ്മയോടു പറഞ്ഞു,വല്യ എതിര്‍പ്പൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.(എന്തു ധൈര്യത്തില്‍ ആണാവൊ എന്നൊടു ഒറ്റക്കു പൊയ്ക്കൊള്ളാന്‍ പറഞ്ഞെ;) )

എന്തായാലും ഉറപ്പായി കഴിഞ്ഞ സ്തിധിക്ക്‌, പുറപ്പെട്ടു.ആലുവയില്‍ നിന്നു കൊയിലാന്‍ഡിക്കു ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്ത്‌ കയറി. ആ യാത്ര അത്ര ഓര്‍മ ഇല്ലെങ്കിലും കുറ്റിപ്പുറത്ത്‌ വച്ചു വെള്ളമില്ലാത്ത ഭാരതപ്പുഴ കണ്ട്‌ ഇതെന്താണു ന്ന് അടുത്തിരുന്ന ആളോടു സംശയം ചോദിച്ചതും അയാളെന്നെ കലിയാക്കിയതും നല്ല ഓര്‍മ ഉണ്ട്‌..;)

4.30 കഴിഞ്ഞപ്പ്ലേക്കും കൊയിലന്‍ഡിയില്‍ എത്തി,ഇനിയെന്താ ന്നുള്ള ചിന്തയായി..വഴിയില്‍ കണ്ടവരോട്‌ ചോദിച്ചു ഒരു വിധം തപ്പിപ്പിടിച്ചു ഇല്ലത്തുതാഴം ബസ്സ്‌ സ്റ്റോപ്‌ വരെ എത്തി. ഇല്ലം എവിടെ ന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ദാ ആ കാണുന്ന വെളിച്ചം ഇല്ലത്തെ ആണു ന്നു ഒരാള്‍ പറഞ്ഞു..സന്ധ്യ ആയിരുന്നു അപ്പ്ലേക്കും. ഞാന്‍ നോക്കിയിട്ടു ഇല്ലത്തെ വെളിച്ചം കാണാന്‍ ഉണ്ട്‌ ന്നാല്‍ അവിടെക്കെത്താന്‍ ഒരു വഴി വേന്‍ഡെ. ഉണ്ടായിരുന്ന നിലാവത്തു ഒരു ലക്ഷ്യം കണ്ടു പോകുന്നതു പോലെ ആ വെളിച്ചം വരെയ്‌ എങ്ങിനേയൊ എത്തി.അവിടെ എത്തിയപ്പോളൊ,അതു പടിപ്പുരയാണു..അത്‌ സന്ധ്യക്കു പൂട്ടിയും കഴിഞ്ഞിരുന്നു...

സൈഡ്‌ ഇല്‍ ഉള്ള ചുമരിലൊക്കെ കാല്ലിംഗ്‌ ബെല്ല് തപ്പി..എവിടെ കാണാന്‍..അവസാനം നമ്മുടെ പ്രയോഗം തുടങ്ങി.. പടിപ്പുരവാതിലില്‍ തല്ലും കൂക്കി വിളിയും അവസാനം കരച്ചിലും...;)കാരണം അപ്പ്ലേക്കും നല്ല ഇരുട്ടായിരുന്നു...പട്ടികള്‍ കുരക്കുന്നു..എല്ലം കൂടി ഒരു പേടിപ്പിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷം..

എന്റെ ഭാഗ്യത്തിനു ഒരു മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോ ആരൊ വന്നു തുറന്നു, ഉണ്ണ്യേട്ടന്‍ (എന്റെ കൊട്ടും കരച്ചിലും കേട്ടല്ല, പടിപ്പുര പൂട്ടിയില്ലെ എന്നു ഉറപ്പക്കാന്‍ ആണു അദേഹം വന്നതു ന്നു പിന്നീടറിഞ്ഞു)..

ഓഹ്‌..ഒന്നു പറയാന്‍ വിട്ടു..സുജോപ്പോള്‍ അല്ലാതെ ആ കുഡുംബത്തിലെ ആരെയും ഞാന്‍ അന്നറിയില്ല ട്ടോ...

ഈ വന്ന ആളെ എനിക്കും അറിയില്ല, അദെഹത്തിനു എന്നേം അറിയില്ല... പറഞ്ഞു പരിചയപെടുത്തിയ എന്നെ അദെഹം ഉള്ളിലേക്കു കൊണ്ടു പോയി. അവിടെ ച്ചെന്ന് സുജോപ്പ്ലെ കന്‍ഡപ്പോളേക്കും എന്റെ കൊന്റ്രോള്‍ പോയി..കരച്ചിലങ്ങ്ടു പൂര്‍ത്തിയാക്കി..

ഒറ്റക്കിറങ്ങി പുറപ്പെട്ടതിനു കുറെ വഴക്കു കേട്ടെങ്കിലും അടുത്ത 4-5 ദിവസം ആ ഇല്ലപ്പറംബിലെ കുന്നും, കശുമാവുകളും, കുളവും (കുളം ന്നു പറയാം ന്നു മാത്രം, അന്നും ഇന്നും എനിക്കു നീന്താന്‍ അറിയില്ല) എല്ലാം ഞാന്‍ ആസ്വദിച്ചു...

പക്ഷെ അവിടെ എത്തിയതിന്റെ പി റ്റെ ദിവസം ഞാന്‍ കണ്ടു... ഞാന്‍ വന്ന വഴിയില്‍ ഒരു പൊട്ടകിണര്‍... എന്തോ ഭാഗ്യം (അതോ ആരുടെയൊക്കെയൊ നിര്‍ഭാഗ്യൊ..) ഞാന്‍ അതില്‍ വീണില്ല..

അവസാനം അതും കണ്ടുപിടിച്ചു..അവിടെ കാള്ളിംഗ്‌ ബെല്ലിന്റെ സ്വിച്ച്‌ തലക്കു മുകളില്‍ ആണു..

എന്റെ ഭാഗ്യത്തിനു മടക്കവരവില്‍ ഉണ്ണ്യേട്ടന്‍ എന്നെ കൊയിലാന്‍ഡി വന്നു ട്രെയിന്‍ കയറ്റി വിട്ടു..പ്രത്യേകിച്ചു ഒന്നും പറയാന്‍ ഇല്ലാതെ ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ എത്തുകയും ചെയ്തു.

ഇതെന്റെ ഒറ്റക്കുള്ള ആദ്യ യാത്ര ആയിരുന്നു..
ആ പടിപ്പുരയില്‍ നിന്നു പേടിച്ചതും പിന്നീടുള്ള കരച്ചിലും ഇതൊക്കെ ഈ യാത്ര ഒരു മറക്കാത്ത യാത്രയാക്കാന്‍ എന്നെ സഹായിക്കുന്നു....

വായിക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ എല്ലാരും ഉള്ളപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഇനിയും വരും..അടുത്ത യാത്രയുമായി..


സ്വന്തം
യാത്രികന്‍

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല: