വെള്ളിയാഴ്‌ച, നവംബർ 27, 2009

പുനര്‍ജനി..

കുറച്ചു നാളുകളായി ഞാന്‍ നിന്നോട്‌ പറയുന്നു,
ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം തന്നാല്‍ ഞാന്‍ ജീവിക്കാം എന്ന്‌..
കിട്ടാതെ വന്നപ്പോള്‍, വിശപ്പടക്കാന്‍ ഞാന്‍ പലരുടെയും അടുത്ത്‌ ചെന്നു കേണു..
ഇടക്കെപ്പോഴോ എറിഞ്ഞു തരുന്ന റൊട്ടി കഷ്ണം പോലെ, കരയുമ്പോള്‍ എനിക്കും കിട്ടി.. എന്തൊക്കെയോ..

വീണ്ടും ഞാന്‍ എതോ ഒരു മുജ്ജന്മ ബന്ധം കൊണ്ടെന്ന പോലെ നിന്റെയരികില്‍ വന്നു..
ഒരു കവിള്‍ വെള്ളം തന്നാല്‍ ഞാന്‍ മരിക്കാതെ എങ്കിലുമിരിക്കുമെന്നു പറഞ്ഞ്‌ കൊണ്ട്‌..
അപ്പോള്‍ നിന്റെ കണ്ണുകളില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടതൊരു സഹതാപമാണ്‌...
എനിക്കു വേണ്ടിയിരുന്നത്‌ അതല്ല എന്നറിഞ്ഞിട്ടും നീ തന്നില്ല..
ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലുമിന്നലെ തന്നില്ല...

ഇന്നു രാത്രി... അല്ല നാളെ സൂര്യദയ്ത്തിന്‌ മുന്‍പു പുനര്‍ജനി നൂഴുന്നതോടെ എന്റെ മരണം പൂര്‍ണമാവുകയാണ്‌...
എന്റെ ഉള്ളില്‍, എന്നെക്കാലധികം സ്ഠാനവും പൂര്‍ണതയും നല്‍കി ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന 'ഏട്ടന്‍' എന്ന വികാരത്തിന്റെ പൂര്‍ണമായ മരണമാണ്‌ ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നത്‌..
അല്ല...
ഇതൊരു കാത്തിരിപ്പല്ല...
കാരണം....
കൊല്ലപ്പെട്ട വികാരത്തിനു എന്തു മരണം?????

1 അഭിപ്രായം:

അജ്ഞാതന്‍ പറഞ്ഞു...

swantham munpil kaineettiyavareyum, neettanaavathe doore maarininnu nokkiyavareyum, kanathe poyittundavumo..athavam, orupakshe :(