ബുധനാഴ്‌ച, മേയ് 26, 2010

നേരമേറെ വൈകിയിരുന്നു, ഞാനും...

നിശബ്ദതയുടെ മൂടുപടമിട്ടു നീ പറയാതെ പറഞ്ഞത് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നിന്ന് ജീവിത യാധാര്ധ്യങ്ങളിലേക്ക് കൂപ്പു കുത്തുമ്പോള്‍ ആ മൌനത്തിന്റെ വാചാലത ഞാനറിയുന്നു. അറിയാതെ ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്തു നിന്ന് , നേര്‍ത്ത മൂടുപടതിനു അപ്പുറം നിന്നുയരുന്ന മൌന സംഗീതത്തിനായി..

പരിഭവങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു തീര്‍ക്കാനായി മഴയില്‍ കുതിര്‍ന്നു ഞാന്‍ ഓടി വരികയായിരുന്നു.. പറയാനാകാതെ എന്തൊക്കെയോ മനസ്സില്‍ അവള്‍ ഒതുക്കുമ്പോള്‍, ആ മഴയുടെ തണുപ്പിലും ഞാനറിഞ്ഞത് ഒരു കണ്ണുനീരിന്റെ ഇളം ചൂടായിരുന്നു.. പക്ഷെ ആത്മാവിന്റെ അഗാധതകളില്‍ വന്നെത്തിയ പുഞ്ചിരി ബാക്കി വെച്ച് കൊണ്ടവള്‍ പോയ്മറഞ്ഞിരുന്നു.. നേരമേറെ വൈകിയിരുന്നു, ഞാനും...

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല: